Als gedachtes blijven malen

Wanneer we gebeurtenissen meemaken die een indruk achterlaten op ons dan is er een trauma gecreëerd. Je kunt een trauma zien als een stempel die wordt gedrukt. Niet altijd prettig en voor sommige kan het aanvoelen als een brandwond die open ligt. Deze trauma nemen we mee in het leven en blijven we niet de herinnering herhalen, maar de emotie die het ons heeft gegeven. Deze emotie kan alleen herhaald worden als het een verhaal krijgt. Een identiteit.

 

De trauma brengt je weer terug naar START.

Elke keer in je leven als er iets heeft voorgevallen wat je direct in je angst terugbrengt, is het goed mogelijk dat het verhaal zich al een tijd afspeelde. Je had het alleen niet direct door. En doordat het verhaal aan het opbouwen was naar een moment waarop de trauma weer op haar piek voelbaar was kon je niet op tijd op de rem drukken. Trauma komt vanuit jeugd, vorig leven of onze reis in de buik van de moeder. Als er iets in presente tijd afspeelt dan heeft dit niet per se met presente tijd te maken. Het komt ergens vandaan. Je wordt dus teruggetrokken naar je verleden waarin je dezelfde emoties ervaarde, maar niet per se dezelfde situatie. Wat er in het NU gebeurd is dat het gevoel die je op dat moment voelde omhoog krijgt. Voor iedereen is de gedachte die erbij komt anders. De een kan uit paniek het gevoel hebben dat ze zichzelf moet verstoppen voor de consequenties waarin de ander heel boos wordt en niet weet wat ze moet doen met deze emotie.

 

Belangrijk is dat je weet dat het een verhaal is die zich afspeelt niet de waarheid. Althans, niet de waarheid waarin we leven wanneer we in verbinding staan met het Universum.

 

Vanuit de waarheid van het Universum, is het helemaal niet nodig om te analyseren. Alles is. Een voorval met een collega is onbelangrijk in vergelijking met het werk wat je moet afleveren. Het is niet belangrijk om aangesproken te worden of hetzelfde te doen naar anderen. Als je naar een situatie kijkt vanaf een hoger perspectief zul je ook ontdekken dat alles wat je dacht dat belangrijk was ontzettend onbelangrijk is.

 

Manifesteren je doelen zich niet?

Zeker als je naar je doelen gaat werken en deze wil gaan manifesteren. Wat aan de start van het manifestatie proces zo belangrijk leek, is nu zo klein in vergelijking met de rest. Maar het is het, het verlangen binnenin ons die ervoor zorgt dat we twijfelen aan onszelf? En dat we onszelf ervan gaan overtuigen dat we "het" echt nodig hebben? Zo kunnen we jaren verlangen naar een beter leven, maar daarin niet weten wat het is dat het leven beter gaat maken. Wat heb je nodig om je leven beter te maken en gaat dit je leven echt naar een nieuw niveau tillen?

 

Waarom hebben we de dingen nodig die we zeggen dat we nodig hebben en is het niet zo dat we onszelf juist klein houden met onze wensen, omdat we niet het grote binnen laten komen? Als je met het manifestatie proces gaat spelen en dus leert samenwerken met het Universum zul je ontdekken dat de € 100,- die een week geleden onbereikbaar leek nu binnen 24 uur wordt gemanifesteerd. Je hoeft er bijna niet eens meer voor te vragen, want alles waar je naar verlangd komt als het ware op je af.

 

Het enige wat je nog hoeft te doen zijn uitgelijnde stappen te nemen, zodat het Universum je kan begeleiden naar de manifestaties. Elke keer als je het gevoel hebt dat je er alleen voor staat komt er weer een bevestiging vanuit het Universum om je op weg te helpen. Je leert tijdens je Spirituele Groei ook hoe je in verbinding komt met je eigen gevoel en daarmee krijgt het Universum de mogelijkheid om met je te communiceren. Zodra het Universum de mogelijkheid krijgt om in gesprek te gaan met jouw gevoel wordt de mogelijkheid om je doelen te manifesteren groter.

 

Wat staat er tussen jou en je droomleven?

Maar wat gebeurt er als je wil manifesteren en het niet lukt? Dan wil je natuurlijk ontdekken wat er tussen staat en dat is wanneer het trauma stukje naar voren komt. Onbewust ben je een verhaal aan het afspelen en dus ben je jezelf aan het tegenhouden om te krijgen wat het is dat je echt gelukkig maakt. Ook als je iets in je leven aan het doen bent wat tegen je eigen gevoel in gaat zul je zien dat dit uit je leven wordt verwijderd.

 

Dat wat niet authentiek is aan wie je bent zal altijd uit je leven worden verwijderd. Hoe pijnlijk dat stukje ook mag zijn; het is altijd in je Hoogste Goed en niet om je te pesten. Ook al voelt dat soms wel zo. Dat is wanneer we vervallen in ons slachtofferrol waarin we onszelf de schuld gaan geven om vervolgens onszelf het slachtoffer te voelen van de situatie die zich afspeelt. Het begint dan eerst met de trauma die in ons wordt geprikkeld waarna we een logische verklaring proberen te vinden voor wat er afspeelt in onze realiteit.

 

Stel je voor dat je een discussie krijgt met iemand die je heel dierbaar is. In het begin van het gesprek laat je het een beetje op je af komen en het moment dat je je realiseert dat er meer afspeelt dan je wilt raak je in de verdediging. Er is een trauma in je die geprikkeld wordt waarin je je betrapt voelt en dus gekwetst. Vanuit deze trauma ga je reageren en wordt de situatie dus alleen maar erger, want nu zit je in je emotie. Je bent de verbinding met je eigen gevoel verloren. 

 

Iedereen voelt in zijn lichaam dat ze voorbij hun eigen gevoel zijn geschoten en in een verhaal zijn gaan dwalen. Dat is niet eens het belangrijkste wat je voor jezelf kunt doen op dit moment. De grootste stap die je voor jezelf kunt nemen, is ontdekken wat er in jezelf werd geprikkeld. Welk verhaal speelt zich af en wat wilt dit verhaal je vertellen? Juist door de confrontatie aan te durven gaan met jezelf zul je jezelf meer leren kennen. Hierdoor kun je eruit halen wat niet bij je past en houden wat je gelukkig maakt.

Boeken en Spirituele Hulpstukken voor je persoonlijke ontwikkeling.


Reactie schrijven

Commentaren: 0